Terapia uzależnień Warszawa | Cechy współuzależnienia

Aktualizacja: 21 kwi 2019



Szkody wywołane alkoholem lub inną formą uzależnienia nie ograniczają się tylko do szkód występujących u osób uzależnionych. Obejmują one swoim zasięgiem także osoby żyjące w najbliższym otoczeniu alkoholika. Prawie zawsze osoby z najbliższego otoczenia osoby uzależnionej żyją w stanie permanentnego stresu i poczucia zagrożenia. Konsekwencjami takiej długotrwałej, niszczącej sytuacji życiowej, związanej z patologicznymi zachowaniami partnera jest utrwalenie destrukcyjnych schematów. Współuzależniona jest osoba, która pozwala na to, by zachowanie innej osoby oddziaływało na nią ujemnie, i która obsesyjnie stara się kontrolować zachowanie oddziałującej na nią w ten sposób osoby.

Współuzależnienie może powstać tylko w określonych warunkach. Przede wszystkim musi istnieć związek między dwojgiem dorosłych ludzi. Związek ten nie musi być małżeństwem, ale muszą w nim być liczne, nie tylko emocjonalne, w miarę trwałe więzi, które określają życie tych ludzi ze sobą. Może to być wspólne mieszkanie, wspólne dzieci, wspólne zależności finansowe i bytowe. Aby doszło do współuzależnienia, jedna osoba w tym związku musi wprowadzać destrukcję.

O współuzależnieniu można mówić jako o rozpoznaniu klinicznym, wyróżniając następujące kryteria, pozwalające na postawienie takiego właśnie rozpoznania:

  • Stałe uzależnienie własnej samooceny od umiejętności kontrolowania siebie i innych w sytuacji zagrożenia;

  • Branie na siebie odpowiedzialności za zaspokajanie potrzeb innych, nawet kosztem niezaspokojenia swoich własnych;

  • Problemy związane z wyznaczaniem granicy między zbliżaniem a zachowaniem dystansu oraz związany z tym lęk;

  • Skłonność do związków z osobami o zaburzonej osobowości, uzależnionymi od substancji chemicznych, współuzależnionymi i/lub o zaburzonych popędach;

Spełnienie trzech lub więcej czynników takich jak:

  • silnie rozwinięty mechanizm zaprzeczania

  • tłumienie uczuć

  • depresja

  • przejawianie nadmiernej czujności

  • kompulsywność

  • lęk

  • nadużywanie środków zmieniających świadomość

  • aktualne lub w przeszłości doświadczanie przemocy fizycznej lub seksualnej

  • choroby związane ze stresem

  • pozostawanie przez co najmniej dwa lata w ścisłym związku z osobą uzależnioną bez próby szukania pomocy.

Inni terapeuci, którzy chcą widzieć współuzależnienie raczej w kategoriach zespołu wadliwego przystosowania, mówią tu o następujących cechach tego zespołu:

  • Cierpienie i chaos emocjonalny;

  • Zaburzenia psychosomatyczne z nerwicą włącznie;

  • Zażywanie leków nasennych, uspokajający, także alkoholu, dla uśmierzenia bólu, napięcia i niepokoju;

  • System iluzji i zaprzeczania, który przeszkadza w realnej ocenie problemów związanych z alkoholem;

  • Konserwacja układu małżeńskiego, rodzinnego, która podtrzymuje picie alkoholika;

Straty wynikające ze współuzależnienia:

  • Straty o charakterze fizycznym

  • Straty o charakterze psychicznym

  • Straty o charakterze społecznym

  • Straty o charakterze duchowym

Straty o charakterze fizycznym:

Wyniszczenie organizmu związane bezpośrednio z ciągłym doświadczaniem sytuacji stresowych i pośrednio z brakiem troski o własne zdrowie:

  • Problemy zdrowotne wynikające z wieloletniego zaniedbania;

  • Bezsenność, nocne koszmary; problemy z łaknieniem;

  • Problemy z pamięcią i koncentracją;

  • Zaburzenia psychosomatyczne z nerwicą włącznie;

  • Skłonność do stanów depresyjnych, depresja, myśli (lub nawet próby samobójcze);

  • Choroby somatyczne związane ze stresem np. problemy z nadciśnieniem, problemy z sercem.

Straty o charakterze psychicznym:

  • Ucieczka przed własnymi uczuciami, zatracanie umiejętności przyjmowania i dawania ciepła i czułości;

  • Przybieranie „maski”;

  • Wyparcie własnej seksualności i wypaczanie swojej kobiecości/męskości;

  • Unieważnienie własnej osoby;

  • Utrata samoświadomości (nie wiem, kim jestem i jaka(i) jestem).

Straty o charakterze społecznym:

  • Wycofanie z życia rodzinnego, towarzyskiego, kulturalnego;

  • Utrata przyjaciół, ograniczenie kontaktów rodzinnych;

  • Zamknięcie się we własnej zaburzonej alkoholowej rodzinie;

  • Izolacja i wyobcowanie ze środowiska

Straty o charakterze duchowym:

  • Poczucie wewnętrznego wypalenia, pustki, martwoty;

  • Poczucie bezsensu życia i nicości.

Zdrowienie, wychodzenie ze współuzależnienia jest procesem zazwyczaj długotrwałym. Programy terapeutyczne dla osób współuzależnionych prowadzone przez specjalistów znających specyfikę mechanizmów zachodzących w rodzinach alkoholowych. Zapraszamy na konsultacje które przeprowadzi doświadczony psycholog, sprawdzony terapeuta

Fazy terapii:

  • Pierwsza - wstępna, skoncentrowana na rozpoznaniu, diagnozie i nawiązaniu kontaktu.

  • Druga - faza uzyskiwania orientacji i zmiany postępowania.

  • Trzecia - zmiana systemu przekonań i stosunku do siebie.

  • Czwarta - faza pogłębionej pracy nad problemami emocjonalnymi, które wynikają ze współuzależnienia.


TERAPIA UZALEŻNIEŃ WARSZAWA TERAPIA DDA WARSZAWA 4 Kolory Życia 2016


30 wyświetlenia