Terapia uzależnień Warszawa | Nałogowe regulowanie uczuć

Aktualizacja: 21 kwi 2019



Nałogowe regulowanie uczuć.

Zażycie substancji psychoaktywnej stanowi dużą pokusę łatwego doprowadzenia się do pożądanego stanu psychicznego lub oferuje nadzieję pozbycia się cierpienia lub dyskomfortu. Człowiek z natury jest istotą nawykową, ale czy musi być nałogową? Nawyk jest mechanizmem, jest to automatyzm w funkcjonowaniu człowieka. Bez nawyków nie bylibyśmy w stanie żyć. Nałóg jest takim nawykiem, który przynosi zdecydowanie więcej szkód niż korzyści i prowadzi do pogorszenia stanu zdrowia fizycznego i/lub psychicznego. Nałóg to mechanizm błędnego koła, który może w wielu wypadkach doprowadzić do śmierci. Dotyczy to przede wszystkim nałogowego stosowania substancji psychoaktywnych. Nałogi nazywane są uzależnieniami. Przyjmowanie substancji chemicznej staje się niezbędnym ogniwem w regulacji funkcjonowania psychicznego, głównie w regulacji emocji. Alkohol działa hamująco na mózgowe ośrodki przykrości - usuwa lęk, ból, napięcie - przez co pozwala doświadczać emocji pozytywnych. Zmienia także postrzeganie (rozproszenie uwagi) i świadomość (osłabienie zdolności monitorowania). Osłabia kontrolę nad zachowaniem i krytycyzm myślenia.

Co to znaczy regulować uczucia?

Nasze uczucia w sposób naturalny powstają pod wpływem zdarzeń, w których uczestniczymy i sytuacji które na nas oddziaływają, ale człowiek bierze w nich udział ze względu na jakieś wartości np. zaspokajanie potrzeb, zdobywanie dóbr, urzeczywistnianie jakiejś idei itp. Natomiast celem regulacji uczuć jest świadome znalezienie się w jakiejś sytuacji dla wywołania jakiegoś stanu emocjonalnego – odwrotnie niż naturalnie się to dzieje. Pigułka na ból zamiast dbałości o taką wartość jaką jest zdrowie. Środek pobudzający zamiast realizacji takiej wartości jak poznawanie – np. radosnej ekscytacji podczas jakiejś wyprawy. Kiedy regulujemy uczucia? Gdy przeżywanie niektórych uczuć trudno nam znieść, gdy nęka nas ból rozpacz, strach, wstyd, poczucie krzywdy, smutek, żal. A przy tym gdy trwają one długo lub często się powtarzają, jeśli są bardzo silne, zaczynamy bać się ich nadejścia i czuć się wobec nich bezradni. Robimy to także gdy pragniemy przezywać uczucie szczęścia, radości, spokój, uwolnienia, a nie zdarzają się okoliczności które by je wywołały. W obydwu sytuacjach sięgamy po środek służący regulacji uczuć – ich uśmierzeniu lub wywołaniu. Dla tłumienia lub przeżywania uczuć decydujemy się poświęcać istotne wartości, gdy nie mamy na nie czasu przestajemy wkładać w nie wysiłek. Koncentrujemy się natomiast na zdobywaniu tego co służy regulowaniu uczuć: alkoholu, pieniędzy, obiektu seksualnego, słodyczy itp. W miarę postępowania uzależnienia następuje obniżanie jakości życia pojawia się pustka i poczucie jałowości. Potem pojawiają się problemy związane ze skutkami nadużywania; pijaństwa, obżarstwa, przepracowania oraz podporządkowania całego życia używce. W końcu pojawia się przymus osiągania pewnego specyficznego stanu emocjonalnego wywołanego tylko jedną konkretną używką. Rozpoznawanie nawyku regulowania uczuć. 1) Destrukcyjność – zachowanie powtarza się mimo jego szkodliwości, rosną straty, rosną koszty. (warto analizować w ciągu roku) 2) Opór przed zmianą – pojawia się przy propozycji zmiany zachowania. Opór pojawia się w postaci lęku lub złości. Tu przeszkadza iluzja korzyści ( towarzyskie życie alkoholika, współczucie i pomoc dla ofiary losu) 3) Trwały i nie podlegający zmianom schemat postępowania – ambitne zadania zawodowe dla pracoholika, obfity stół dla obżartucha. 4) System przekonań podtrzymujących i utrwalających nałogowe zachowania – iluzje i zaprzeczanie. 5) Niepowodzenia przy próbach samodzielnej zmiany – mimo ich wielokrotnego podejmowania i obietnic zaprzestania. 6) Wzrost tolerancji – coraz większe dawki aby osiągnąć ten sam efekt. Zaczynamy regulować uczucia zamiast żyć co niesie za sobą poważne konsekwencje a często nawet prowadzi do zerwania związków emocjonalnych z realną rzeczywistością.

TERAPIA UZALEŻNIEŃ WARSZAWA 4 Kolory Życia


56 wyświetlenia