Terapia uzależnień Warszawa | Mechanizm iluzji i zaprzeczania

Aktualizacja: 21 kwi 2019



Terapia Uzależnień Warszawa. Mechanizm iluzji i zaprzeczania:

W świadomości osoby, u której rozwija się proces uzależnienia, coraz częściej ścierają się negatywne informacje o szkodach powodowanych przez picie oraz sygnały wskazujące na rosnące zapotrzebowanie na pozytywne emocjonalne efekty picia. Dysonans ten coraz częściej redukowany jest przez zaprzeczanie informacjom o szkodach, co doprowadza do wytworzenia się patologicznego systemu regulacji psychicznej, który nazywamy mechanizmem iluzji i zaprzeczania. Utrudnia on rozpoznawanie szkód i ich alkoholowej przyczyny, dostarcza wskazówek przeszkadzających w powstrzymaniu uzależnienia oraz tworzy złudne i pozytywne wizje życia z alkoholem. Mechanizm ten działa okresowo, tematycznie i bez udziału świadomości. Aktywizuje się wtedy, gdy nasila się dążenie do uśmierzania przykrych stanów emocjonalnych i pokusa doświadczania pozytywnych skutków picia oraz gdy tematem procesów umysłowych stają się sprawy związane z piciem alkoholu.

U osoby uzależnionej powstaje całościowy i zwarty system przekonań, który określa subiektywną wizję życia i świata, odizolowaną od rzeczywistości i podporządkowaną pragnieniu picia. Obniża się zdolność do weryfikacji spostrzeżeń i przekonań oraz sprawdzania ich zgodności z realiami życiowymi. W obrębie tego wewnętrznego świata alkoholika obowiązuje specyficzna "nałogowa logika", obejmująca zbiór reguł sterujących procesami umysłowymi osoby uzależnionej. Zbudowana jest w szczególności na następujących zasadach: To nie ja. To nie dlatego. To nie tak było. Tym razem na pewno się uda. Od jutra będzie zupełnie inaczej. Oni są do mnie uprzedzeni. Niewygodne fakty znikają, gdy się o nich nie myśli. Wystarczy mocno chcieć, aby to mieć - silne pragnienia tworzą fakty. Co by nie było, to jakoś to będzie. Co się stało, to się nie odstanie.

Ponieważ doświadczenia uzyskiwane przez osobę uzależnioną bezpośrednio po wypiciu alkoholu są dla niej niezwykle atrakcyjne, szansa na powstrzymanie picia opiera się tylko na faktach występowania rozmaitych szkód związanych z piciem. Mechanizm iluzji i zaprzeczania utrudnia dostrzeganie tych szkód i ich związku z piciem. Jednak od czasu do czasu alkoholik staje się świadomy, przynajmniej częściowo, obecności tych szkód i zaczyna myśleć o ograniczeniu picia. Powoduje to przypływ przykrych przeżyć i nasilenie pragnienia picia, co ponownie aktywizuje mechanizm i ogranicza zdolność do racjonalnego kierowania postępowaniem.

Doświadczenia życiowe osoby uzależnionej obejmują znaczącą ilość faktów wskazujących na jej bezsilność wobec negatywnych wydarzeń związanych z piciem i deficyt kontroli nad własnym postępowaniem oraz sytuacjami życiowymi. Towarzyszy temu załamywanie się poczucia własnej wartości. Mechanizm iluzji i zaprzeczania odgrywa istotną rolę w tworzeniu i podtrzymywaniu złudnych przekonań o własnej mocy, kontroli oraz wartości.

Mechanizm iluzji i zaprzeczania jest zakorzeniony w systemie myślenia magiczno-życzeniowego. Jest więc źródłem specyficznej wiary w istnienie irracjonalnych mocy, które mogą być zaprzęgnięte w służbie pragnień osoby uzależnionej. Skłania to do posługiwania się rytualnymi czynnościami, które mają zapewniać kontrolę nad skutkami picia i własną sytuacją życiową.

Opisane mechanizmy tworzą wspólnie całościowy system kontrolujący funkcjonowanie osoby uzależnionej, związane z piciem alkoholu. Obecność silnych pragnień alkoholu, podporządkowanie pracy umysłu tym pragnieniom oraz dezintegracja centrum osobowości niezbędnego do kierowania zachowaniem, powodują, że osoba uzależniona jest niezdolna do sprawowania skutecznej kontroli nad piciem.

Elementy Systemu Iluzji i Zaprzeczania:

Zaprzeczanie - uporczywe twierdzenie, że nie istnieje problem picia pomimo oczywistych strat i dowodów które spostrzega otoczenie.

Minimalizowanie, bagatelizowanie - tak, ja piję ale ten i ów pije więcej, Ja dużo mniej. Cóż to za problem?

- Ja tylko piwko; trochę wypiłem.

Zmniejszanie problemu, nie dostrzeganie takim jaki jest.

- Zdarzyło mi się; czasami trochę.

Obwinianie - ja piję, bo żona, bo szef, bo ustrój, bo nie mam pracy. Zwalnianie się z własnej odpowiedzialności za zachowania i czyny. To nie ja, to on, ona lub oni itd.

- To przez żonę; w takiej pracy każdy by pił.

Racjonalizacja - budowanie alibi do picia i zachowania. Usprawiedliwianie i wyjaśnianie swoich zachowań typu: nie wypadało odmówić, bo szczególna okazja itd. Przedstawianie fikcyjnych i złudnych wyjaśnień przyczyn picia i zachowania.

- Musiałem wypić, bo inaczej bym tego nie załatwił.

Intelektualizacja - uogólnianie, spekulacje intelektualne, analiza teoretyczna. Unikanie konkretnej i osobistej świadomości własnego problemu alkoholowego.

- Właściwie to i tak ja mało piję , bo statystycznie przypada na mnie tyle i tyle litrów spirytusu.

Odwracanie uwagi - zmiana tematu, unikanie tematów zagrażających piciu, lub dotyczących zachowań związanych z alkoholem. Zajmowanie się innymi uczestnikami grupy, sąsiadem, kolegą z pracy, byle nie sobą.

- Dobrze wiem o tym, ale wiesz właśnie przypomniał mi się świetny dowcip.

Fantazjowanie - tworzenie i przekazywanie wyobrażeń nie realistycznych na tematy dotyczące sytuacji, zdarzeń lub własnych zachowań związanych z alkoholem.

- Nikt nie ma odwagi mnie zaczepić.

Koloryzowanie wydarzeń - mówienie o minionych wydarzeniach zgodnie z aktualną potrzebą w celu utrzymania komfortu picia.

- Jak sobie trochę wypiję, to zawsze świetnie się bawię.

Marzeniowe planowanie, iluzja - tworzenie wizji własnych działań i snucie planów, potrzebnych do realizowania problemów życiowych. Poprzestanie na przyjemnych doznaniach towarzyszącym tym marzeniom. Nie są one realizowane poprzez działanie.

- Jak to wspaniale wyremontuję dom, czego nie zrobię w czasie urlopu.

Mechanizmy obronne nie pozwalają dostrzec, w jaki sposób alkohol działa na osobę co zaczęło się jako przyjemne doświadczenie, przekształciło się w chorobę alkoholową - nieuleczalną, chroniczną, postępującą - w konsekwencji śmiertelną. Mechanizmy obronne przeszkadzają i opóźniają decyzję o podjęciu terapii.pijącą, zniekształcają rzeczywistość.Osoby pijące nadmiernie nie dostrzegają, że to

TERAPIA UZALEŻNIEŃ WARSZAWA 4 Kolory Życia 2016

#uzależnienia

27 wyświetlenia